Gesty Jezusa

"Umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował" (J 13,1).

Testament, który pozostawia nam Jezus, to testament miłości. A miłość Jezusa objawia się w najprostszych gestach. Ewangelia mówi nam, że Bóg Ojciec oddał Mu wszystko w ręce. Nasze życie jako uczniów i uczennic Jezusa Chrystusa ma polegać na naśladowaniu naszego Pana i Mistrza.

W niektórych kościołach obmywa się dzisiaj symbolicznie nogi dwunastu apostołom. A we wspólnotach neokatechumenalnych zaraz po obmyciu nóg przez kapłana wszyscy uczestnicy liturgii zaczynają obmywać sobie nawzajem nogi. Mąż obmywa nogi swojej żonie, żona - mężowi, siostra - siostrze, brat - bratu. Ten gest obmywania nóg jest naprawdę bardzo wymowny, ponieważ ukazuje, czym jest prawdziwa miłość. Jeśli ktoś z nas obmywał już nogi bliskim - może z powodu choroby, czy też matka swemu dziecku, lub dzieci swoim rodzicom - wie, o czym mówi ewangelista. Dotyk drugiego człowieka może być wyrazem najgłębszej miłości, choć może być również dotykiem złym, takim jakim był pocałunek Judasza w Ogrodzie Oliwnym.

Wszystkie gesty i słowa Jezusa były prawdziwe i przepełnione miłością, dlatego Jego wszystkie czyny i słowa miały moc terapeutyczną. Jezus uzdrawiał chorych, pocieszał strapionych, a nawet wskrzeszał umarłych. My także możemy czynić to samo wobec naszych sióstr i braci, a szczególnie wobec naszych najbliższych. Możemy oczyszczać naszych bliźnich z ich słabości i grzechów, a następnie przytulać ich z czułością jako wyraz naszej najgłębszej miłości. Tej miłości Chrystusowej, która uzdrawia i leczy złamanych na duchu. Ale możemy też wszystko czynić bez miłości - wówczas nasze nawet najcięższe prace i obowiązki nie będą miały wewnętrznej mocy i siły. Gdyż tylko od nas samych zależy, czy poprzez nasze gesty i słowa przekazujemy Świętego Ducha Jezusa Chrystusa naszym siostrom i braciom.

Niektórzy z nas przez całe życie bronią się przed miłością, podobnie jak święty Piotr, który uważał siebie za silnego i mężnego człowieka, niepotrzebującego pouczeń w dziedzinie miłości. Który nie rozumiał, o co naprawdę chodzi Jezusowi. Który był gotów ofiarować się każdego dnia, ale nie potrafił spocząć na piersi swego Mistrza jak umiłowany uczeń Jan. Och, Piotrze, Piotrze! Jeśli nie pozwolisz Panu Jezusowi obmyć swoich obolałych nóg z miłością, nie poradzisz sobie w życiu. Nie będziesz miał udziału z Jezusem, który tak umiłował świat, że oddał życie swoje, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne. Czy rozumiesz, Piotrze, czym jest zaproszenie do Stołu Eucharystycznego, czyli Ciała i Krwi Jezusa? Czy pojmujesz, że każde słowo Jezusa i każdy sakrament ma moc obmyć ciebie całego zarówno twoje nogi, ręce, jak i twoją głowę?

Jezus chce dziś obmywać każdego z nas, drodzy bracia i drogie siostry, aby całe nasze życie stało się wyrazem miłości, poczynając od najdrobniejszych słów i gestów. Syn Boży chce nas nauczyć własnym przykładem, jak oczyszczać ludzi poprzez miłość i miłosierdzie. Nie na siłę, nie zmuszając do miłości, bez oczekiwania na jakąkolwiek zapłatę, lecz jedynie poprzez służbę bliźnim. Bo sama miłość wobec naszych bliźnich, dobrych i złych, Piotra i Judasza, jest uzdrawiająca dla nas samych. Jeśli potrafisz kochać, zawsze będziesz kochany. Jeśli zaś jedynie szukasz miłości od innych, pozostaniesz ubogim nędzarzem. Nagrodą bowiem za ludzką miłość jest dar Eucharystii, czyli możliwość przyjęcia boskiej miłości. Poprzez miłość sami naturalnie stajemy się Eucharystią. A wówczas nie musimy już wszystkiego rozumieć, aby móc kochać całym sercem, całą duszą i całym umysłem naszego Pana i Boga. Niech Syn Boży pozostanie naszym najlepszym Nauczycielem miłości - w codziennym i zwyczajnym życiu, zarówno w domu, jak i w pracy. Bóg jest zawsze z nami, jeśli kochamy tak jak Jezus Chrystus, który dał nam nowe przykazanie: abyśmy się wzajemnie miłowali, tak jak On nas umiłował. Amen.

Spokojna Biblia

Jonathan Haidt to ceniony psycholog społeczny i pisarz, który analizuje przyczyny niepokojącego wzrostu zaburzeń psychicznych u najmłodszych pokoleń. W swojej najnowszej publikacji wskazuje na kluczową rolę, jaką w tym procesie odgrywają wszechobecne smartfony oraz media społecznościowe – szczególnie ich dominujący wpływ w okresie dzieciństwa i dorastania. Jego głośna książka pt. „Niespokojne pokolenie" (oryg. „The Anxious Generation") stała się bestsellerem, ponieważ porusza niezwykle ważny i aktualny temat rosnących problemów zdrowia psychicznego wśród dzieci, młodzieży i młodych dorosłych. Z pewnością warto po nią sięgnąć.

My zaś dzisiaj, w Niedzielę Słowa Bożego, pragniemy zatrzymać się nad zdaniem z Ewangelii według świętego Mateusza: „Przechodząc obok rzekł do nich: Pójdźcie za Mną!"

W jakim celu czytamy dobre książki i otwieramy Pismo Święte? Właśnie po to, aby Jezus mógł wejść do naszego życia i do nas przemawiać. Potrzeba jednak naszej zgody, aby doszło do tego spotkania. Zapewne niejedna rodzina w naszym kraju ma w domu Biblię, ale czy wszystkie rodziny zdają sobie sprawę z tego wielkiego skarbu? Czy wszyscy potrafią korzystać z tego bogactwa, które znajduje się pod ręką? A może jest to ciągle skarb ukryty na półce, którego zbyt często się nie używa?

Jak to wygląda w naszych domach? Jak często czytamy Pismo Święte – zarówno prywatnie, jak i wspólnotowo? Oczywiście, aby można było sięgnąć po lekturę Słowa Bożego, trzeba choć na chwilę zostawić swoje sieci, którymi mogą być: praca, obowiązki, hobby, mass media, oraz sieci społecznościowe.

Czytać Biblię to spoglądać na swoje życie z innej perspektywy – z perspektywy Pana Boga. On sam patrzy na nasz trud, zmagania, niepowodzenia i chce nas zaprosić do przygody i duchowej wędrówki. Tylko ludzkimi siłami czy pomysłami nie zdołamy naprawić całego naszego życia ze wszystkimi jego wymiarami i problemami. Dopiero gdy pozwolimy Duchowi Świętemu poprowadzić nas poprzez kolejne rozdziały Pisma Świętego, lepiej zrozumiemy sens i znaczenie każdej naszej pracy i zmagań, z którymi się stale konfrontujemy.

Najlepiej zatem natychmiast – to znaczy zaraz po powrocie do domu – odnaleźć Biblię i postawić ją znowu w centrum swojego chrześcijańskiego życia. Jeśli nie na całe życie, to przynajmniej w tym Nowym Roku 2026!

Jezus Chrystus pragnie nauczać również ciebie, droga Siostro i drogi Bracie – nie tylko wtedy, gdy przychodzisz do kościoła, ale tak naprawdę każdego dnia, gdy otwierasz Pismo Święte. Jego Dobra Nowina może rzucić potrzebne światło na drogę, po której kroczysz do Królestwa Niebieskiego. Jego Boskie słowa mają moc uzdrowić cię ze wszelkich chorób duszy i ciała. Za łaską Ducha Świętego ty również możesz pokonać swoje słabości, rozwiązać problemy rodzinne i odzyskać energię do fascynującego życia wewnętrznego.

Ze swoimi przyjaciółmi od wielu już lat rozważamy i dzielimy się Słowem Bożym w internecie – na blogu oraz w podcaście, pt. „Rozmyślania nad Biblią". Zachęcamy was do czytania i dzielenia się Słowem Bożym. Może ty również potrzebujesz Słowa inspirowanego modlitwą i Duchem Świętym? Skorzystaj z wersji Pisma Świętego, którą posiadasz – czy to papierowej, czy elektronicznej, czy też audio. Posłuchaj Pana Jezusa Chrystusa, który mówi dziś do ciebie: Pójdź za moim Słowem! Amen.

Ponad wszystko

„Stawszy się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej" (Flp 2,8).

Paradoksalnie, Jezus Chrystus, Syn Boży, najwięcej dokonał na krzyżu właśnie wtedy, gdy Jego boskie ręce były przybite gwoździami. Dlaczego? Dlatego właśnie, że był posłuszny woli swojego Ojca w niebie.

A nam ciągle się wydaje, że to od nas samych tak wiele zależy – że bez nas nasze rodziny, wspólnoty czy Kościół nie mogłyby funkcjonować. Przepracowujemy się czasem, aby pokazać, jak bardzo jesteśmy potrzebni i ważni na tym świecie.

Jezus na krzyżu uczy nas pokory i posłuszeństwa. Więcej dobrego można czasami osiągnąć, nic nie mówiąc i niczego nie czyniąc. Syn Boży na krzyżu, podobnie jak człowiek chory przykuty do łóżka, jedynie modli się: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią" (Łk 23,34).

Ta modlitwa Jezusowa unosi się z ziemi do nieba poprzez wszystkie wieki i również współcześnie jest jak najbardziej aktualna. Dzieci giną z powodu wojen i umierają z głodu, a niektórzy przywódcy państwowi oraz bogacze bez ustanku produkują coraz to nowe drony i systemy wojskowe.

W głowach może pojawić się pytanie: czy Pan Bóg tego nie widzi i czy na to wszystko pozwala?

Umiłowani w Chrystusie, Siostry i Bracia!

„Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne" (J 3,16).

Tutaj wcale nie chodzi o śmierć fizyczną, która wcześniej czy później będzie udziałem każdego z nas. Jezus zapewnia swoich uczniów, że nie zginą oni pod względem duchowym. Jego uczniów nie ogarnie szaleństwo wojny i nienawiści, bogactwa i pracoholizmu – szaleństwo wyścigu szczurów i pogoni za dobrobytem. Jego uczniowie zostaną wybawieni od tego wszystkiego pod jednym warunkiem: że pozwolą przybić do krzyża swój egocentryzm.

Jeśli zrozumieją, że czasami w życiu trzeba się zatrzymać i pomodlić za naszych braci i siostry, którzy niczego nie pojmują – którym wydaje się, że życie na ziemi jest tak cenne, iż nie potrafią nawet uklęknąć pod krzyżem Jezusa Chrystusa. Którzy już tego krzyża ani ze sobą nie noszą, ani nie wieszają na ścianach swoich domów, bo uważają, że to wszystko staroświeckie, nieadekwatne do współczesnych warunków.

Ta pustynia duchowa, którą widać gołym okiem wokół nas, potrzebuje wody żywej wypływającej z Serca Jezusowego – z tego Serca, które zostało przebite na krzyżu 2000 lat temu, ale które również dzisiaj doświadcza bólu i odrzucenia.

Mimo tego Bóg nadal „wywyższa Go nad wszystko i daruje Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich, i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca" (Flp 2,9-11).