Pocieszenie w ucisku

Wolą Bożą jest, abyśmy jako chrześcijanie byli dla świata apostołami Chrystusa Jezusa. To zadanie, które jest trudne i wymagające, ma być wypełniane we wspólnocie i przyjaźni. Jako siostry i bracia winniśmy zwracać się do bliźnich z miłością i wielkim szacunkiem. Nasza osobista świętość jest bowiem dla innych znakiem i zachętą do naśladowania Pana.

Oczywiście nie jesteśmy nigdy osamotnieni, ale zawsze wspierani łaską z Wysoka. Ojciec niebieski obdarza nas każdego dnia darem swojego pokoju, tak że potrafimy sprostać wszelkim przeciwnością i problemom. Dlatego też z naszych serc ciągle płynie pieśń dziękczynienia i błogosławieństwa wobec dobrego Boga. On zaś cały czas nam ufa i liczy na naszą współpracę w dziele zbawienia dusz ludzkich. Przez Ducha Świętego pociesza nas w każdym naszym ucisku, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakimkolwiek ucisku. To prawda, że często przychodzi nam cierpieć i zmagać się ze słabościami, ale Chrystus w tych momentach szczególnie nam towarzyszy. Dzięki Jego łasce jesteśmy w stanie z wytrwałością pracować dla Kościoła, przezwyciężać samych siebie i mieć silną nadzieję na udział w Królestwie Bożym.