Czas pojednania

Święty Ignacy z Loyoli pisał w ćwiczeniach duchowych, że powinniśmy często przywoływać w swej świadomości cel, dla którego jesteśmy stworzeni, to znaczy chwałę Boga, naszego Pana i zbawienie własnej duszy. A zatem gdy stajemy w obliczu dokonywania decyzji, cokolwiek wybiorę, musi mi to pomagać do osiągnięcia celu, dla którego zostałem stworzony. Życie ziemskie w pewnym momencie dobiegnie kresu i staniemy przed Obliczem Trzykroć Świętego Boga. Jak będzie wyglądać to spotkanie? Gdyby Pan odwołał mnie w tym właśnie momencie, to co by się ze mną stało? Czy jestem gotowy na spotkanie z Panem? A może są jakieś zamierzchłe, zadawnione sprawy, które wymagają zamknięcia, może są jacyś ludzie, którym jeszcze nie przebaczyłem? A może to ja od dawna uciekam od myśli, by kogoś przeprosić, by się pojednać a tym samym oddać Bogu Chwałę i zdobyć zasługę na życie wieczne? Pan jest Bogiem miłosiernym i daje nam jeszcze czas do pokuty za grzechy i nawrócenia się do Niego całym sercem i całą duszą, całym umysłem i ze wszystkich sił... Teraz jest czas łaski i czas zmiłowania. Czas Bożej sprawiedliwości poprzedzony jest czasem Bożego Miłosierdzia. Pan Jezus powiedział do Siostry Faustyny: „Córko Moja, pisz o Moim miłosierdziu dla dusz znękanych. Rozkosz Mi sprawiają dusze, które się odwołują do Mojego miłosierdzia. Takim duszom udzielam łask ponad ich życzenia. Nie mogę karać, choćby ktoś był największym grzesznikiem, jeżeli on się odwołuje do Mej litości, ale usprawiedliwiam go w niezgłębionym i niezbadanym miłosierdziu swoim. Napisz: Nim przyjdę jako Sędzia sprawiedliwy, otwieram wpierw na oścież drzwi miłosierdzia Mojego. Kto nie chce przejść przez drzwi miłosierdzia, ten musi przejść przez drzwi sprawiedliwości Mojej… (Dz. 1146)”.

Panie Boże! Nie pozwól nam utracić świadomości celu, do którego zostaliśmy stworzeni, a którym jest osiągnięcie zbawienia. Ześlij światło Twego Ducha, abyśmy umieli dokonywać rozsądnych i dobrych wyborów. Pomóż przebaczyć sobie i wszystkim, którzy na przestrzeni życia zadali nam ból i rany, które być może jeszcze się nie zagoiły. Obmyj nas swoją Przenajświętszą Krwią i przygarnij do swego Miłosiernego Serca. Nie pozwól nam marnować bezcennego czasu życia, lecz otwórz na przyjęcie Twej łaski w tej właśnie chwili, w której Cię o to prosimy. Amen.

Popatrz w Niebo

Popatrz czasem w Niebo, człowieku małej wiary. Popatrz w Niebo tak, jak czynił do umiłowany uczeń Pański - święty Jan Apostoł. Zobacz i dostrzeż wielkie i godne podziwu znaki, które każdego dnia daje ci Pan.

Czy widzisz trochę więcej niż tylko to, co dostrzegają twe oczy? Czy potrafisz otworzyć oczy serca i wiarą ogarnąć tajemnice Boże?

Paradoksalnie dopiero, gdy przymkniesz oczy na modlitwie, możesz zobaczyć więcej niż inni. Ujrzysz aniołów Bożych i lepiej zrozumiesz to wszystkto, co dzieje się w twoim życiu, a także w świecie.

Pamiętaj, synu Boży, że jesteś otaczany opieką anioła stróża, ale nie zapominaj również, że istnieją złe duchy, które walczą o twoją duszę.

Walka dobra ze złem nie toczy się tylko na zewnątrz, ale także w twoim wnętrzu.

Pod sztandarem Bożym zwyciężysz i zagrasz pieśń uwielbienia na boskiej harfie.

Z ufnością dziecka przymknij zatem swoje oczy i rozpocznij modlitwę:

"Uwielbiam Cię, Panie, za piękno i dobro, które stworzyłeś. Dziękuję Ci, Boże, za Twe przykazania bezinteresownej miłości bliźniego. Proszę, dodaj mi odwagi, bym się nie bał, ale czcił Twe święte imię. Ty, mój Boże, jesteś Święty. Uświęć mnie i umocnij, aby był Twoim świadkiem na świecie. Spraw, abym stał się apostołem Dobrej Nowiny wśród ludzi, których ogarniają mroki niewiary i beznadziei. Amen."

Niebo jest warte

"Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka - uczynił go obrazem swej własnej wieczności" (Mdr 2:23). Panie Boże, Ty jesteś wieczny i nieśmiertelny. Stworzyłeś człowieka na swój obraz i podobieństwo. Tchnąłeś w jego nozdrza tchnienie życia i duszę nieśmiertelną. Dlatego po życiu ziemskim naszym przeznaczeniem jest powrót do Ciebie Boże, ponieważ od Ciebie wyszliśmy. Naszym celem jest Niebo! Ono jest warte wszystkiego! Dlatego prosimy Cię o łaskę wpatrywania się w Ciebie pośród codziennego zgiełku i spraw ziemskich, które są nieodłącznym elementem naszego życia. Naucz nas zginać kolana w pokorze przez Twym Majestatem i rozważać w swym sercu wszystko z wiarą, że Ty jesteś, działasz i prowadzisz nas przez życie. Naucz nas dostrzegać Twoje cuda pośród zwyczajności. Pragniemy w Twojej Obecności zachwycać się pięknem ukrytym w świecie i wartościami duchowymi, które mamy na wyciągnięcie ręki... Dotknij naszych serc i uwolnij je od tego gasi w nas Bożą Radość, odbiera wolność i wzbudza niepokój. Pomóż nam jeszcze bardziej przylgnąć do Ciebie.

Ty jesteś Bogiem Obecnym, choć ukrytym. Jednakże Twoja łaska pomaga nam odnaleźć drogę do Ciebie, który czekasz w ciszy Sakramentów i Słowie życia. Tam jest przedsionek Nieba poprzez który już tutaj doświadczamy Bożej Radości.