Próba wiary

Gdy przychodzą na ciebie różne doświadczenia, jaka jest twoja postawa? Czy czasami trudne doświadczenia nie przejmują kontroli nad twoim życiem? Czy raczej ty jeszcze nad nimi panujesz? Jako chrześcijanin-sługa Jezusa Chrystusa masz oddać kontrolę nad swoim życiem jedynie w ręce dobrego Boga.

Oczywiście, że doświadczenia życiowe mogą stanowić próbę wiary. Jednakże chrześcijanin jest wspierany łaską z wysoka, czyli nigdy nie jest sam w trudnościach. Dzięki pomocy od Boga jest wytrwały nawet, jeśli przeżywa utrapienia i przyjmuje krzyż. Chrześcijanin ufa swemu Panu i próbuje naśladować Chrystusa, który jako niewinny człowiek, został zmuszony do dźwigania krzyża.

Poprzez doświadczenie choroby i cierpienia, można się wiele nauczyć. Przede wszystkim pokory i całkowitego zawierzenia Panu Bogu. Przecież to od Boga zależy ile będzie dane nam żyć na ziemi. Podejmując krzyż i odważnie biorąc go na swoje ramiona, a także pomagając nieść krzyż innym, wkraczamy na drogę do świętości.

Jeśli zaś wciąż jeszcze trudno ci jest przyjąć ten fakt, to proś Ducha Świętego o dar mocy i mądrości do niesienia krzyża. Błagaj z wiarą i ufnością, a dostrzeżesz Jezusa Chrystusa, który stoi przy twoim boku i pomaga przezwyciężać wszystkie trudne doświadczenia.

Przeprawa przez morze

Życie to wielka przeprawa przez wzburzone morze. Każdy nowy dzień jest wyzwaniem, aby żeglować razem z Jezusem-Sternikiem. Oczywiście, możemy wybrać wiosłowanie o własnych tylko siłach w wyznaczonym przez siebie kierunku. Jednak doświadczenie uczy nas, że w ten sposób nie zapłyniemy za daleko.

O wiele lepiej jest pozwolić Jezusowi sterować naszym życiem. Aby to On wybierał dla nas miejsce pracy i ludzi, których spotykamy. Niechaj On wskaże kiedy odpocząć, a kiedy podjąć dalszą pracę.

Wybór podróży przez życie z Jezusem wymaga rozpoznania w Nim Pana i Boga, który wie o wiele lepiej co dla nas dobre i bardziej korzystne. Na własną rękę możemy bowiem podjąć zbyt wielkie wyzwania, którym następnie nie będziemy w stanie sprostać. Często zajmujemy się tak wieloma sprawami i kontaktujemy się z tak wielką liczbą ludzi, że powoli tracimy kontrolę nad naszym żeglowaniem. Ponadto tak wiele cierpienia, nieszczęść i chorób dotyka nas na szlaku, że wydaje się niemożliwością osiągnąć upragniony port. Dobijaliśmy już do tylu portów w ciągu naszego życia. Niektóre z nich były bardzo przyjazne, a w niektórych czuliśmy się jak intruzi.

Pozwólmy od teraz na zawsze prowadzić się Sternikowi, który zna kierunek wiatru na morzu. Przecież to właśnie On jest Władcą, który panuje nad siłami natury. Od Niego też pochodzi dar łagodnego powiewu Ducha Świętego. Przylgnijmy z ufnością do naszego Pana i Mistrza. Dotknijmy Jego boskich szat w sakramentach świętych a będziemy uzdrowieni. Jako prawdziwi żeglarze i przyjaciele Jezusa wypłyńmy z Nim na otwarte morze, aby łowić dusze nieśmiertelne dla królestwa niebieskiego.

Idziemy za Panem

Panie, pielgrzymujemy przez życie po drogach, które nam wyznaczasz. Pragniemy iść za Twoim przewodnictwem i słuchać Twego głosu. Ponieważ jako ludzie jesteśmy bezsilni. Często gubimy cel sprzed oczu i zaczynamy schodzić na manowce. Ty jednak nigdy nie przestajesz nas szukać - swoich przyjaciół, którzy nieraz zachowują się jak małe i niesforne dzieci.

Prosimy Cię, nasz Panie, bądź dla nas tarczą ochronną przed złem i grzechem. Uciekamy się do Ciebie szczególnie w pierwszy piątek miesiąca, którzy poświęcamy ku czci Najświętszego Serca Jezusa.

Panie, żyj w naszych sercach, zamieszkaj w naszych duszach poprzez dar Ducha Świętego. Pragniemy Cię błogosławić i uwielbiać. Nic nie jest bowiem w stanie zapewnić nam zbawienia poza Tobą. Dlatego wywyższamy, chwalimy i uwielbiamy Cię, nasz Panie i Boże! Idziemy z Tobą do ludzi, których stawiasz na naszej drodze życia. Nie chcemy zatrzymywać daru wiary tylko dla siebie ani korzystać z niego tylko dla naszych prywatnych celów. Przeciwnie, w jedności ze wspólnotą Kościoła śpiewamy hymn uwielbienia i pieśń pochwalną ku Twojej czci.

Ty jesteś naszym zwycięstwem nad słabością, grzechem i zwykłymi, codziennymi problemami. Od Ciebie pochodzi łaska uzdrowienia, oczyszczenia i umocnienia. Modlimy się zatem wspólnie i rozważamy Twoje boskie Słowo w głebi serca.

Jesteśmy szczęśliwcami jeśli potrafimy zachować Słowo Boże w naszym sercu i umyśle. W odpowiedzi na Twoje natchnienia, które słyszymy sercem, zaczynamy pracować i rozgłaszać Dobrą Nowinę. Nie lękamy się już przeciwności, bo przecież Ty jesteś naszym Panem i dobrym Pasterzem, który uchroni nas przed przeciwnościami i niebezpieczeństwami życia.